Ludzie Serca

Zaloguj się lub zarejestruj.

Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji
Szukanie zaawansowane  

Autor Wątek: CHOROBA NOWOTWOROWA  (Przeczytany 34599 razy)

0 Użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

TOSIA (Ola)

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Offline Offline
  • Płeć: Kobieta
  • Wiadomości: 14436
CHOROBA NOWOTWOROWA
« : Czerwiec 07, 2009, 09:46:37 »
może ktoś w tym temacie jest trochę bardziej obeznany......niech sie tu zacznie coś dziaalć; może zacznijmy od tego czym jest nowotwór; Piotrze P. może Ty????
Zapisane
Cały kłopot polega na tym, że głupcy są pewni siebie, a mądrzy pełni wątpliwości

Otto Szmidt

alexis

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #1 : Czerwiec 09, 2009, 09:34:05 »
Nowotwór

Nowotwór (łac. neoplasma, skrót npl – z greckiego neoplasia) – grupa chorób, w których komórki organizmu dzielą się w sposób niekontrolowany przez organizm, a nowo powstałe komórki nowotworowe nie różnicują się w typowe komórki tkanki. Utrata kontroli nad podziałami jest związana z mutacjami genów kodujących białka uczestniczące w cyklu komórkowym: protoonkogenami i antyonkogenami. Mutacje te powodują, że komórka wcale lub niewłaściwie reaguje na sygnały z organizmu. Powstanie nowotworu złośliwego wymaga kilku mutacji, stąd długi, ale najczęściej bezobjawowy okres rozwoju choroby. U osób z rodzinną skłonnością do nowotworów część tych mutacji jest dziedziczona.


Nowotwór złośliwy

Nowotwór złośliwy (łac. neoplasma malignum) - nowotwór o małym zróżnicowaniu tkanek, za to o skłonności do odrywania się komórek. Komórki nowotworów złośliwych nie trzymają się miejsca, w którym powstały. Potrafią oderwać się od rosnącego guza, dotrzeć do naczyń krwionośnych i zawędrować wraz z krwią lub chłonką w odległe miejsce organizmu, gdzie dają początek nowemu guzowi. W przypadku choroby nowotworowej powstanie nowych guzów, tzw. przerzutów, może doprowadzić do śmierci. Daje częste wznowy.

Nowotwór złośliwy często jest utożsamiany z rakiem, który jest tylko jedną z jego postaci (pochodzącą od tkanki nabłonkowej - nowotwór tkanki nabłonkowej). Inne nowotwory złośliwe to mięsak, potworniak, nowotwór anaplastyczny, chłoniak oraz glejak. Charakteryzuje się szybkim wzrostem, atypią i brakiem torebki, czym różni się od nowotworu niezłośliwego.
Dziedziną medycyny zajmującą się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych jest onkologia.

 Rodzaje nowotworów
    * nowotwór łagodny (neoplasma benignum)
    * nowotwór złośliwy (neoplasma malignum)
       - nowotwór anaplastyczny (neoplasma anaplasticum)
       - mięsak (sarcoma)
       - rak (carcinoma)
       - potworniak (teratoma)
    * nowotwór miejscowo złośliwy

Diagnostyka
Niektóre z badań mających znaczenie w rozpoznawaniu chorób nowotworowych:

    * tomografia komputerowa
    * rezonans magnetyczny
    * pozytonowa tomografia emisyjna PET-CT
    * mammografia
    * Tomografia emisyjna pojedynczego fotonu – single photon emission computed tomography SPECT

Leczenie
W leczeniu stosuje się m.in.:

    * chemioterapię
    * radioterapię
    * leczenie chirurgiczne
    * immunoterapię
    * hipertermię miejscową
« Ostatnia zmiana: Czerwiec 09, 2009, 09:37:04 wysłana przez alexis »
Zapisane

alexis

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #2 : Czerwiec 09, 2009, 09:41:41 »
Rodzaje Nowotworów

Nowotwór łagodny

Nowotwór łagodny, inaczej niezłośliwy (łac. neoplasma benignum) jest nowotworem utworzonym z tkanek zróżnicowanych i dojrzałych, o budowie mało odbiegającej od obrazu prawidłowych tkanek. Jest dobrze ograniczony, często otorbiony, rośnie wolno, rozprężająco (uciskając sąsiadujące tkanki), nie daje przerzutów, a po należytym jego usunięciu nie powstaje wznowa (ponowny rozrost nowotworu w tym samym miejscu) - jest całkowicie wyleczalny. Jego szkodliwy wpływ na ustrój może być spowodowany wydzielaniem hormonu, krwawieniami, czy też zamknięciem światła naczynia, uciskiem nerwu albo umiejscowieniem w ważnym dla życia narządzie np. sercu, rdzeniu kręgowym.


Nowotwór złośliwy (łac. neoplasma malignum) - nowotwór o małym zróżnicowaniu tkanek, za to o skłonności do odrywania się komórek. Komórki nowotworów złośliwych nie trzymają się miejsca, w którym powstały. Potrafią oderwać się od rosnącego guza, dotrzeć do naczyń krwionośnych i zawędrować wraz z krwią lub chłonką w odległe miejsce organizmu, gdzie dają początek nowemu guzowi. W przypadku choroby nowotworowej powstanie nowych guzów, tzw. przerzutów, może doprowadzić do śmierci. Daje częste wznowy.

Nowotwór złośliwy

Nowotwór złośliwy często jest utożsamiany z rakiem, który jest tylko jedną z jego postaci (pochodzącą od tkanki nabłonkowej - nowotwór tkanki nabłonkowej). Inne nowotwory złośliwe to mięsak, potworniak, nowotwór anaplastyczny, chłoniak oraz glejak. Charakteryzuje się szybkim wzrostem, atypią i brakiem torebki, czym różni się od nowotworu niezłośliwego.

Nowotwór anaplastyczny

Nowotwór anaplastyczny – typ nowotworu całkowicie niezróżnicowanego, o bardzo wysokiej złośliwości.

Anaplazja – brak zróżnicowania lub proces odróżnicowania się komórek, powstawanie z komórek zróżnicowanych nowych pokoleń komórek o coraz to mniejszym stopniu zróżnicowania albo też zatrzymanie różnicowania (dojrzewania) komórki wraz z zachowaną zdolnością do mnożenia się. Charakterystyczna dla nowotworów złośliwych. Obecnie uważa się, że raczej nowotwory powstają z komórek macierzystych niż że dochodzi do procesu odróżnicowania.

Stopnie złośliwości guzów litych wg WHO

    * 1 stopień – niewielkie zagęszczenie komórek o jednakowym kształcie, bez atypowych mitoz i bez proliferacji ścian naczyniowych – zmiana łagodna
    * 2 stopień – niewielkie zagęszczenie komórek o niejednakowym kształcie, jądra z nielicznymi atypowymi mitozami, bez proliferacji ścian naczyń – zmiana częściowo łagodna
    * 3 stopień – znaczne zagęszczenie komórek ze średnią do dużej liczbą komórek i jąder polimorficznych, liczne częściowo atypowe mitozy, możliwa proliferacja ścian naczyniowych – zmiana częściowo złośliwa, szybko rosnąca
    * 4 stopień – duże zagęszczenie wyraźnie polimorficznych komórek, z jądrami o cechach atypowych mitoz, obszary rozległej martwicy, znaczna proliferacja ścian naczyń – zmiana złośliwa


Mięsak, sarkoma

Mięsak, sarkoma (łac. sarcoma) to ogólna nazwa dla wszystkich nowotworów złośliwych pochodzenia nienabłonkowego.

Etiologia mięsaków jest nieznana, aczkolwiek przypuszcza się że mięsaki mogą być wywoływane przez wirusy, np.: HIV, substancje chemiczne, np. pochodne benzenu, smoły pogazowej, smoły powęglowej itp., urazy mechaniczne i termiczne.

Mięsaki u ludzi występują znacznie rzadziej niż raki, odwrotnie jest np. u psów. Szacuje się, że ok. 1% wszystkich nowotworów złośliwych stanowią mięsaki. Wykrycie rozpoczyna się stwierdzeniem guza przez pacjenta. Rokowanie jest zawsze poważne, przebieg zły. Nowotwór rośnie szybko i wyniszcza organizm, wcześnie daje przerzuty i ma dużą skłonność do wznowy. Leczenie najczęściej operacyjne, a chemioterapia i radioterapia są mało skuteczne.

W zależności od tkanki, z której się wywodzą, mięsaki dzielimy na:

    * włokniakomięsaki – z tkanki łącznej włóknistej
    * tłuszczakomięsaki – z tkanki tłuszczowej
    * naczyniakomięsaki – z tkanki naczyniotwórczej
    * kostniakomięsaki – z tkanki kostnej
    * chrzęstniakomięsaki – z tkanki chrzęstnej
    * mięśniakomięsaki – z tkanki mięśniowej
    * nerwiakomięsaki – z komórek osłonowych nerwów


Rak

Rak (łac. carcinoma, z łac. cancer – "rak, krab", z gr. καρκινος /karkinos/ – "rak, krab morski") – nazwa grupy chorób nowotworowych będących nowotworami złośliwymi wywodzącymi się z tkanki nabłonkowej.
Nazwa ta odnosi się do guzów powstających z nabłonków pochodzenia ekto- lub endodermalnego oraz z nabłonka narządów moczowo-płciowych. Nie są nazywane rakami nowotwory złośliwe wywodzące się z "nabłonków" pochodzenia mezodermalnego, np. śródbłonka, międzybłonka, błony maziowej.

Potworniak

Potworniak (łac. teratoma, z gr. τέρας dop. τέρατoς /téras, tératos/ = potwór, dziwo, cud + gr. -oma - przyrostek oznaczający zmianę guzowatą) — nowotwór wywodzący się z pluripotencjalnych komórek germinalnych (wielopotencjalnych komórek zarodkowych), w którym dochodzi do ich rozrostu i różnicowania się w linie zawierające cechy wszystkich listków zarodkowych, a mianowicie ektodermy, endodermy i mezodermy. Czasami spotyka się w nich także utkanie "czwartego" listka zarodkowego, a mianowicie komórki trofoblastu (komórki łożyska). Guzy te nie mają jednorodnej budowy histologicznej, stanowią mieszaninę bezładnie przemieszanych, rozmaitych tkanek.

Zapisane

alexis

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #3 : Czerwiec 09, 2009, 09:47:34 »
Stopnie dojrzałości histologicznej

Potworniaki dojrzałe

Potworniaki dojrzałe (łac. teratoma maturum albo teratoma adultum). Zgodnie z zaleceniami klasyfikacji nowotworów potworniakiem dojrzałym określany jest taki nowotwór, który zawiera utkanie dojrzałych (czyli w pełni zróżnicowanych) tkanek endodermalnych (nabłonki gruczołowe, np. ślinianek, utkanie gruczołów dokrewnych, nabłonek jelitowy, nabłonek urzęsiony oskrzeli), mezodermalnych (np. ogniska chrzęstne, komórki mięśni gładkich, tkanki tłuszczowej) oraz ektodermalnych (utkanie naskórka, gleju).

Najczęściej spotykaną odmianą potworniaka dojrzałego jest torbiel skórzasta (łac. cystis dermoidalis), która powstaje wyłącznie ze struktur ektodermalnych (głównie naskórka i jego przydatków). Torbiel skórzasta zawiera w pełni ukształtowane włosy, gruczoły łojowe wydzielające łój naskórkowy, gruczoły potowe, a niekiedy także zdeformowane zęby. Zalecenia klasyfikacyjne nakazują uznawać ją za odrębny typ guza, ale jest to de facto potworniak dojrzały z jednego listka zarodkowego.

Niektóre tkanki tworzące potworniaki dojrzałe mogą wytwarzać w nadmiarze hormony, prowadząc do zaburzeń hormonalnych. Są to najczęściej hormony tarczycy i serotonina. Potworniaka dojrzałego z utkaniem tkanki tarczycowej określa się mianem wola jajnikowego (łac. struma ovarii) i może być on przyczyną objawów nadczynności tarczycy.

Potworniaki niedojrzałe

Potworniaki niedojrzałe (łac. teratoma immaturum) zawierają tkanki nie w pełni dojrzałe pod względem histologicznym ze wszystkich trzech listków zarodkowych. Ich obraz mikroskopowy może przypominać niedojrzałą neuroektodermę, niedojrzałe struktury nabłonkowe, raka zarodkowego, mięsaka. Częstą domieszką są także komórki trofoblastu. Komórki te mogą wydzielać w nadmiarze gonadtropinę kosmówkową, będącą markerem takich guzów i przyczyną dodatniej próby ciążowej.

Rak i mięsak potworniakowy

W potworniaku może dojść do rozwoju raka potworniakowego (rzadziej mięsaka potworniakowego). Są to takie postacie złośliwych nowotworów, w których wtórnie dochodzi do odróżnicowania któregoś ze składników tkankowych guza.

Lokalizacja guza

Potworniaki lokalizują się w linii pośrodkowej ciała i gonadach, tj. w obszarze, gdzie w życiu zarodkowym pierwotne komórki płciowe przemieszczają się wzdłuż krezki prajelita do gonad. Komórki te mogą się "zagubić" podczas tej wędrówki i stać się źródłem potworniaka. U kobiet w jajnikach najczęściej spotyka się potworniaki dojrzałe, zwłaszcza torbiel skórzastą, które mają przebieg niezłośliwy. Potworniaki niedojrzałe oraz raki potworniakowe o złośliwym charakterze spotyka się zwykle w jądrach u mężczyzn.

Potworniaki wrodzone

Potworniakami wrodzonymi bywają nazywane guzy o budowie potworniaka dojrzałego spotykane u płodów i noworodków, najczęściej w postaci narośli w okolicy krzyżowej. Różnią się one od tzw. pasożytniczego płodu bliźniaczego m.in. brakiem metameryzacji. Guzy takie (lub pasożytnicze płody bliźniacze) są nierzadko stwierdzane w okresie płodowym, stanowią jedną z częstszych przyczyn śmierci wewnątrzmacicznej (prawdopodobnie wskutek zaburzeń krążenia krwi u płodu) i mogą być powodem komplikacji podczas porodu.

Częstość występowania

Potworniaki (zwłaszcza torbiel skórzasta) są często spotykanymi nowotworami, stanowiąc według niektórych statystyk nawet 10-20% wszystkich guzów jajnika (z czego około 10% występuje obustronnie). Budzą one duże zainteresowanie genetyków i biologów molekularnych, gdyż stanowią skrajny przykład zaburzeń dojrzewania i różnicowania tkanek. Złożone mechanizmy tego zaburzenia nie są jeszcze w pełni wyjaśnione.

Nowotwór miejscowo złośliwy


Nowotwór półzłośliwy (łac. neoplasma semimalignum; zwany również złośliwym miejscowo) – nowotwór o miejscowej złośliwości; charakteryzuje się co najmniej jedną z trzech cech: albo dużą masą tkankową uciskającą otoczenie, albo zdolnością naciekania i niszczenia otoczenia lub zdolnością wszczepiania.

Nowotwory półzłośliwe zasadniczo nie dają przerzutów, ale dają nawroty po zabiegach operacyjnych, nawet uznawanych za radykalne. Dlatego też nowotwory półzłośliwe wymagają starannego podejścia chirurgicznego z uwzględnieniem szerokich granic wycięcia. Obraz mikroskopowy może być typowy dla nowotworu złośliwego.


Diagnostyka

Tomografia komputerowa

Tomografia komputerowa, TK (ang. Computed Tomography – CT) jest rodzajem tomografii rentgenowskiej, metodą diagnostyczną pozwalającą na uzyskanie obrazów tomograficznych (przekrojów) badanego obiektu. Wykorzystuje ona złożenie projekcji obiektu wykonanych z różnych kierunków do utworzenia obrazów przekrojowych (2D) i przestrzennych (3D). Urządzenie do TK nazywamy tomografem, a uzyskany obraz tomogramem. Tomografia komputerowa jest szeroko wykorzystywana w medycynie i technice.

Jądrowy rezonans magnetyczny

Jądrowy rezonans magnetyczny (NMR z ang. Nuclear magnetic resonance) - absorpcja fal elektromagnetycznych o częstotliwości radiowej przez jądra atomowe znajdujące się w polu magnetycznym.

Działanie na materię falami elektromagnetycznymi o odpowiedniej częstotliwości powoduje wzbudzanie spinów jądrowych znajdujących się w zewnętrznym polu magnetycznym. Podobny efekt można też uzyskać przez zmiany kierunku wektora pola magnetycznego z odpowiednią częstotliwością. Po bardzo krótkiej chwili od absorpcji częstotliwości rezonansowej spiny jąder ulegają relaksacji do stanu poprzedniego z emisją promieniowania elektromagnetycznego o nieco innej częstotliwości od wcześniej zaabsorbowanej.

Zjawisku rezonansu magnetycznemu ulegają jądra atomowe o niezerowym spinie. Są to m.in. jądra wodoru, deuteru, izotopów 15-azotu, 13-węgla, 17-tlenu, 31-fosforu, 29-krzemu i wiele innych.

Zjawisko to jest praktycznie wykorzystywane w spektroskopii rezonansu magnetycznego w fizyce i chemii i obrazowaniu MRI w medycynie.

Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa

Pozytonowa Tomografia Emisyjna

Pozytonowa Tomografia Emisyjna (ang. Positron emission tomography, PET) jest techniką obrazowania, w której (zamiast jak w tomografii komputerowej – zewnętrznego źródła promieniowania rentgenowskiego lub radioaktywnego) rejestruje się promieniowanie powstające podczas anihilacji pozytonów (anty-elektronów). Źródłem pozytonów jest podana pacjentowi substancja promieniotwórcza, ulegająca rozpadowi beta plus. Substancja ta zawiera krótko żyjące izotopy promieniotwórcze, dzięki czemu większość promieniowania powstaje w trakcie badania, co ogranicza powstawanie uszkodzeń tkanek wywołanych promieniowaniem. Niestety wiąże się także z koniecznością uruchomienia cyklotronu w pobliżu (krótki czas życia izotopów to także krótki maksymalny czas ich transportu) co znacząco podnosi koszty.

Mammografia

Mammografia – radiologiczna metoda badania sutka (gruczołu piersiowego). Podobnie jak w pozostałych metodach rentgenowskich, wykorzystuje się tu różnice w pochłanianiu promieni X, przechodzących przez poszczególne tkanki organizmu. Obraz utrwalany jest na błonach retgenowskich. Badania wykonuje się specjalnym aparatem, wytwarzającym promieniowanie w zakresie 25-40 kV (tak zwane promieniowanie miękkie), przy użyciu czułych błon rentgenowskich.

Pierwsze, dobrze udokumentowane badania, przeprowadził Leborgne w 1951 roku.

Podstawowe projekcje to: osiowa (z góry na dół) i boczna (obu sutków z osobna).

Zdjęcia pozwalają uwidocznić prawidłowe struktury sutka i ewentualne ich zmiany:

    * tkankę gruczołową,
    * łącznotkankowe podścielisko,
    * główne przewody mleczne,
    * tkankę tłuszczową,
    * żyły,
    * skórę,
    * brodawkę sutkową.

Obraz prawidłowego sutka zmienia się z wiekiem. W przypadku zaistnienia nieprawidłowości można stwierdzić:

    * patologiczne zagęszczenia - cienie,także guzowate,
    * zwapnienia,
    * poszerzenie żył,
    * pogrubienie skóry,
    * wciągnięcie brodawki sutkowej,
    * powiększenie węzłów chłonnych w uwidocznionym fragmencie dołu pachowego.

Mammografia jest cenną metodą wykrywania raka piersi (najczęstszego u kobiet nowotworu złośliwego) oraz innych nieprawidłowości. W przypadku raka sutka czułość tej metody jest oceniana na 80-95%[potrzebne źródło].

Badanie to jest zalecane jako profilaktyczne po 40 roku życia. Nie jest wskazane u kobiet w ciąży.
Uzupełnieniem diagnostyki gruczołów piersiowych jest sonomammografia czyli ultrasonografia sutka - metoda całkowicie nieszkodliwa, wskazana już u młodych kobiet i dziewcząt.
Zapisane

alexis

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #4 : Czerwiec 09, 2009, 09:53:12 »
Leczenie

Chemioterapia – metoda systemowego leczenia nowotworów złośliwych za pomocą leków cytostatycznych.

W szerszym znaczeniu jest to używanie syntetycznych związków chemicznych w leczeniu chorób. W leczeniu nowotworów stosuje się także leki hormonalne, leki celowane molekularnie (np. erlotynib, imatinib) i przeciwciała monoklonalne.

Cytostatyki zabijają komórki dzielące się, stąd oprócz komórek nowotworowych zabija również prawidłowe komórki organizmu.

Leczenie systemowe za pomocą cytostatyków może być prowadzone jedynie przez lekarzy posiadających specjalizację z onkologii klinicznej. Leczenie musi być prowadzone na oddziałach szpitalnych posiadających pracownie cytostatyków oraz odpowiednio wykwalifikowany personel.

 Podział

    * metoda radykalna - ma na celu całkowitą eliminację komórek nowotworowych z organizmu, co zagwarantuje skuteczność leczenia; stosowana głównie w leczeniu nowotworów hematologicznych, a także guzów litych (rak jądra, ciążowa choroba trofoblastyczna),
    * metoda uzupełniająca - adiuwantowa - stosowana po radykalnym zabiegu operacyjnym. Jej celem jest zlikwidowanie pozostałych po zabiegu w postaci mikroprzerzutów komórek nowotworowych,
    * metoda wstępna - neoadiuwantowa, indukcyjna - stosowana przed zabiegiem operacyjnym celem zmniejszenia masy guza i jego regionalnego zaawansowania, co ma umożliwić przeprowadzenie radykalnego zabiegu operacyjnego lub zabiegu mniej okaleczającego, np. kwadrantektomia zamiast mastektomii,
    * metoda regionalna - stosowana w przypadku niektórych typów nowotworów - miejscowe podawanie cytostatyków, np. do tętnicy wątrobowej, do jamy opłucnej, do jamy otrzewnej
    * metoda paliatywna - stosowana w celu spowolnienia progresji choroby lub zmniejszenia dolegliwości u chorych, u których wyleczenie nie jest możliwe.
    * metoda cytotoksyczna - oddziałująca toksycznie na komórki nowotworowe.
    * metoda antyangiogeniczna - oddziałująca toksycznie na sieć naczyń krwionośnych dostarczających tlen i składniki pokarmowe do komórek nowotworowych, a odbierających produkty przemiany materii. Zniszczenie tych naczyń krwionośnych prowadzi do śmierci komórek nowotworowych w wyniku braku dostawy substancji odżywczych i tlenu. Stosowane są tu przeciwciała monoklonalne np. bewacizumab hamujące rozwój nowych naczyń krwionośnych.
    * metoda metronomiczna - polegająca na podawaniu małych dawek leków cytostatycznych w krótkich odstępach czasu.
    * metoda mioablacyjna z autologicznym przeszczepem szpiku kostnego - polegająca na podaniu dużej dawki leków cytostatycznych, w wyniku działania której poza komórkami nowotworowymi giną również krwinki. Przed zabiegiem pobiera się od pacjenta komórki krwiotwórcze ze szpiku kostnego. Komórki te następnie podaje się pacjentowi po chemioterapii w celu odtworzenia zabitych przy okazji leczenia krwinek.


 Powikłania

    * nudności, wymioty,
    * uszkodzenia szpiku,
    * uszkodzenia nerek,
    * uszkodzenia serca,
    * uszkodzenie płuc,
    * uszkodzenie układu nerwowego,
    * uszkodzenie przewodu pokarmowego,
    * uszkodzenie skóry i jej przydatków,
    * obniżenie odporności organizmu
    * spadek poziomu białych krwinek
    * spadek poziomu czerwonych krwinek
    * spadek poziomu płytek krwi
    * hiperurykemia,
    * zespół ostrego rozpadu guza.

Leki wspomagające

W premedykacji stosowane sa leki przeciwwymiotne: ondansetron, deksametazon, metoklopramid, tropisetron pozwalające zmniejszyć nudności i wymioty towarzyszące chemioterapii. Niektóre opracowania [1] wskazują na zalety stosowania zawartych w marihuanie kannabinoli w łagodzeniu negatywnych skutków takich jak nudności i wymioty, i umożliwianiu pacjentowi odżywiania się. Leki te wyszły już poza fazę badań naukowych, nie są stosowane w Polsce, mają rejestrację w USA.

Radioterapia

Radioterapia (dawniej Curieterapia) - metoda leczenia za pomocą promieniowania jonizującego. Stosowana w onkologii do leczenia choroby nowotworowej oraz łagodzenia bólu związanego z rozsianym procesem nowotworowym, np. w przerzutach nowotworowych do kości. Radioterapia jest podspecjalnością lekarską w obrębie onkologii.

Podział ze względu na sposób napromieniania

    * brachyterapia, BTH: leczenie przy użyciu źródła promieniowania znajdującego się w bezpośrednim kontakcie z guzem;
    * teleradioterapia, RTH: leczenie z zastosowaniem źródła umieszczonego w pewnej odległości od tkanek.

Leczeniem izotopami promieniotwórczymi: (np. jodem lub strontem radioaktywnym) zajmuje się medycyna nuklearna.

Podział ze względu na stan pacjenta

    * radioterapia radykalna: ma na celu napromieniowanie guza i/lub jego okolicy w celu jego zniszczenia;
    * radioterapia paliatywna: ma na celu łagodzenie bólu spowodowanego chorobą nowotworową w przypadku gdy wyleczenie pacjenta jest już niemożliwe;
    * radioterapia objawowa: ma na celu zmniejszenie dolegliwości bólowych spowodowanych przerzutami.


Podział zależny od używanej energii

    * Radioterapia konwencjonalna (60-400 keV)

Promieniowanie małoprzenikliwe, płytkie, miękkie, graniczne, wyłącznie promieniowanie X. Do leczenia nowotworów skóry.

    * Radioterapia megawoltowa (1,25-25 MeV)
          o Promieniowanie gamma, generowane przez kobalt 60 (linie o energii 1,17 i 1,33 MeV).
          o Promieniowanie X o wysokiej energii generowane w przyśpieszaczu liniowym. (4-25 MeV)
          o Elektrony (6-22 MeV)

Podział ze względu na rodzaj promieniowania generowanego w aparatach

    * Promieniowanie pośrednio jonizujące, elektromagnetyczne: X i gamma
    * Promieniowanie cząstkowe:
          o bezpośrednio jonizujące: elektron, proton, cząstka alfa, ciężkie jony (tlenu, węgla);
          o pośrednio jonizujące: neutron.

Immunoterapia

Immunoterapia - zbiór metod polegających na modyfikacji czynności układu odpornościowego. Obejmuje:

    * immunosupresję
    * immunorekonstrukcję
    * immunostymulację

Stosuje się je między innymi w leczeniu nowotworów, chorób autoimmunologicznych i transplantologii.

Immunoterapię dzieli się na:

    * lokalną (dotyczy jednej części ciała)
    * całościową (dotyczy całego ciała; np. zastosowanie interferonu-alfa oraz genu interleukin-2 IL-2)

lub:

    * niespecyficzną (stymuluje się system odpornościowy chorego do ogólnie lepszego działania)
    * celowaną (immunoterapia nakierowana na konkretny rodzaj komórek, które mają być zwalczane - z wykorzystaniem przeciwciał monoklonalnych lub "szczepionek").


Hipertermia

Hipertermia - stan podwyższonej temperatury ciała (powyżej 41 stopni Celsjusza), który wymaga podjęcia kroków ochładzających organizm, w przeciwnym wypadku grozi uszkodzeniem mózgu lub nawet śmiercią.

Objawy hipertermii

    * osłabienie organizmu
    * bóle i zawroty głowy
    * mdłości
    * zaburzenia widzenia

Hipertermia w leczeniu chorób nowotworowych

Hipertermia jest stanem organizmu, lub jego części, w którym temperatura tkanki/tkanek przekracza aktualną nastawę systemu termoregulacji organizmu.

Hipertermia dzieli sie na sztuczną i naturalną.

Hipertermia sztuczna

 zabiegach leczniczych, następuje przełamanie systemu termoregulacji organizmu poprzez zastosowanie źródeł zewnętrznych ciepła, takich jak promieniowanie elektromagnetyczne o różnych częstotliwościach lub ultradźwięki. Historycznie, już od czasów starożytnego Egiptu, używano wielu innych metod, jak np. zanurzanie w gorącym wosku. Zazwyczaj w hipertermii sztucznej stosuje się temperatury od 42°C do ok. 47°C. Hipertermia sztuczna znajduje zastosowanie w leczeniu chorób nowotworowych, najczęściej w połączeniu z innymi metodami. Jej główna idea wynika z dwóch faktów:

    * większej niż tkanek zdrowych wrażliwości komórek nowotworowych na podwyższenie temperatury (guz nowotworowy ma upośledzony system termoregulacji ze względu na nienormalne unaczynienie - bardzo długie naczynia włosowate), co prowadzi do powolnej martwicy tkanek zmienionych nowotworowo
    * utrata przez komórki nowotworowe oporności na działanie promieniowania jonizującego, co pozwala na zastosowanie radioterapii w leczeniu danego nowotworu.

Hipertermia naturalna

Przykładem łagodnej hipertermii naturalnej jest wzmożona potliwość po zastosowaniu leków obniżających temperaturę ciała. W wyniku działania leku zostaje obniżona nastawa systemu termoregulacji, a temperatura tkanek pozostaje wysoka wskutek czego uruchomione zostają mechanizmy przywracające temperaturę tkanek bliską nastawy. Zgodnie z taką definicją, nie jest hipertermią sytuacja, w której sam organizm zmienia nastawę, np. w wyniku infekcji, z 37°C na np. 39°C. Przykładem bardziej niebezpiecznej hipertermii naturalnej jest udar cieplny.
Zapisane

TOSIA (Ola)

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • Offline Offline
  • Płeć: Kobieta
  • Wiadomości: 14436
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #5 : Czerwiec 10, 2009, 23:39:20 »
brawo alexis - świetna robota:)
Zapisane
Cały kłopot polega na tym, że głupcy są pewni siebie, a mądrzy pełni wątpliwości

Otto Szmidt

bombka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #6 : Czerwiec 11, 2009, 00:40:36 »
wow  :o
Zapisane

alexis

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #7 : Czerwiec 11, 2009, 09:06:07 »
może to chore, ale od czasu Martynki, ta choroba mnie intryguje...
Zapisane

bombka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #8 : Czerwiec 11, 2009, 12:42:07 »
może to chore, ale od czasu Martynki, ta choroba mnie intryguje...

to nie jest chore...wiedza to moc...pomaga ogarnac sytuacje...chciala bym zeby informacje nie byly nikomu potrzebne, ale wiemy ze zycie inaczej scenarjusze pisze. Wiec serdeczne dzieki!
Zapisane

anulka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #9 : Czerwiec 15, 2009, 18:41:54 »
CHARAKTERYSTYKA OGÓLNA NOWOTWORU
 
Jak powstaje nowotwór | Najważniejsze czynniki rakotwórcze

Nowotworem nazywamy nieprawidłową tkankę, która rozrasta się nadmiernie i w sposób nieskoordynowany z sąsiadującymi tkankami. Nadmierny rozrost spowodowany jest niepohamowaną proliferacją komórek, nieustającą nawet po wyeliminowaniu czynnika, który ją wywołał.

Nowotwór nie jest więc tworem obcym organizmowi, a tkanką własną ustroju. Rozwija się wraz z nim, bez niego nie istnieje. Może powstać w każdym okresie życia człowieka, nawet w łonie matki.

Rozrost nowotworowy różni się zasadniczo od rozrostu fizjologicznego.

W tkance prawidłowej zawsze istnieje stała równowaga między mnożeniem się komórek, ich różnicowaniem i obumieraniem. Nawet jeżeli na tkankę zadziała jakiś czynnik drażniący, który spowoduje zaburzenie tej równowagi i przewagę mnożenia się komórek nad ich umieraniem, czyli rozrost, to i tak pozostaje on pod kontrolą ustrojowych czynników regulujących. W wyniku ich działania tworzy się w tkance nowa równowaga. Dzięki temu rozrost ma charakter ograniczony i cofa się po ustąpieniu czynnika sprawczego.
Inaczej przebiega rozrost nowotworowy. Jego charakterystyczną cechą jest przewaga proliferacji nad obumieraniem komórek oraz zahamowanie ich różnicowania. Proces ten jest stały, nieodwracalny i szkodliwy dla organizmu. W jego wyniku powstaje mało zróżnicowana tkanka, ze skłonnością do ciągłego powiększania swojej objętości. Dlatego ma ona ogromne zapotrzebowanie na energię i substancje odżywcze, które zdobywa kosztem innych tkanek ustroju. Te cechy tkanki nieprawidłowej określa się mianem autonomii nowotworowej. Innymi słowy, autonomia oznacza, że nowotwór, mimo iż jest integralną częścią organizmu, nie żyje jego życiem, tylko swoim własnym.

JAK POWSTAJE NOWOTWÓR
 czyli teorie karcynogezy

Każda tkanka, której komórki są zdolne do podziałów, może być punktem wyjścia dla nowotworu. Przekształcenie zdrowej komórki w komórkę nowotworową nazywa się transformacją. Mechanizm transformacji nowotworowej nie jest jeszcze dokładnie poznany. Istnieją dwie główne hipotezy, starające się wyjaśnić to zjawisko: teoria genetyczna i epigenetyczna.

Teoria genetyczna zakłada, że każda komórka posiada geny odpowiedzialne za zdolność do podziału. Są to tak zwane onkogeny komórkowe. Geny te są aktywne w okresie zarodkowym, kiedy to spełniają ważną rolę - odpowiadają za wzrost organizmu. Natomiast w ustroju już dojrzałym w większości są nieaktywne i nazywają się wtedy protoonkogenami. Protoonkogeny mogą ulec aktywacji i zapoczątkować transformację nowotworową. Aby jednak doszło do rozwoju nowotworu, nie wystarczy aktywacja jednego protoonkogenu przez zadziałanie jednego czynnika drażniącego. Proces ten jest o wiele bardziej skomplikowany, wieloetapowy i obejmujący wiele protoonkogenów. Mechanizmów aktywujących znamy wiele. Ostatecznym efektem ich działania jest powstanie komórek ze zmienionym aparatem genetycznym, który ma zapisane cechy nowotworu. Dzieląc się, komórki przekazują je następnym pokoleniom.

Według teorii epigenetycznej nowotwór powstaje w wyniku nieprawidłowego różnicowania się komórek. Istotą rzeczy nie byłaby więc zmiana w materiale genetycznym komórki, ale utrwalenie się nieprawidłowej ekspresji, manifestacji genów. Stwierdzono, że za proces wzrostu i różnicowania komórek najprawdopodobniej odpowiadają pewne receptory powierzchniowe. Różne czynniki zewnętrzne działające na wspomniane receptory mogą zaburzać procesy podziałów komórkowych i w ten sposób doprowadzić do powstania transformacji nowotworowej.

Uważa się obecnie, że niektóre nowotwory powstają na drodze mechanizmów genetycznych, a inne - epigenetycznych. Niewykluczona jest możliwość, że obydwa te mechanizmy współdziałają ze sobą w złożonym procesie karcynogenezy.

Etapy karcynogenezy
Badania nad powstawaniem raków skóry u zwierząt oraz doświadczenia prowadzone na hodowlach komórkowych pozwoliły ustalić przebieg procesu powstawania nowotworu. Składają się na niego trzy etapy: inicjacja, promocja i progresja.

Inicjacja jest to faza, w której czynnik rakotwórczy, działając na zdrową komórkę, powoduje zmianę w jej materiale genetycznym, czyli mutację. Jeżeli zaatakowana komórka ma zdolności do podziałów, to wywołana mutacja się utrwala i jest przekazywana następnym pokoleniom komórek. Taka zmutowana komórka nazywa się inaczej zainicjowaną.

Na etapie promocji zainicjowana komórka przechodzi wiele kolejnych mutacji, aż staje się typową komórką nowotworową. Jedną z ważniejszych cech różnicujących komórkę prawidłową od zainicjowanej jest to, że komórki zainicjowane charakteryzują się zaburzonymi zdolnościami przylegania do otaczających komórek. Ta ich właściwość we wczesnym okresie rozwoju nowotworu umożliwia im przekroczenie naturalnych barier pomiędzy tkankami, a w późniejszym może ułatwiać powstawanie przerzutów. W tej fazie rozwoju zatrzymanie procesu tworzenia nowotworu jest jeszcze możliwe i tak też się dzieje w większości przypadków.

Ostatnim etapem jest progresja. Dochodzi do niej, gdy organizm z jakichś względów jest osłabiony. Wtedy to następuje wzrost komórek nowotworowych, który przeważnie przebiega niepowstrzymanie i jest nieodwracalny. Dopiero w tym okresie możliwe jest kliniczne rozpoznanie choroby, ponieważ pojawiają się jej pierwsze objawy.

NAJWAŻNIEJSZE CZYNNIKI RAKOTWÓRCZE
 (tzw. karcynogeny)


Dym papierosowy | Spaliny samochodowe, wyziewy z kominów fabrycznych | Promieniowanie jonizujące | Mykotoksyny | Wirusy |

 Do najlepiej poznanych, szkodliwych dla zdrowia, czynników chemicznych należy bez wątpienia dym papierosowy. Zostało naukowo potwierdzone, że powoduje on nie tylko nowotwory złośliwe płuc, ale także krtani, jamy ustnej, przełyku, pęcherza moczowego, nerki i trzustki. Prowadzone studia sugerują też związek palenia tytoniu z powstawaniem nowotworów złośliwych żołądka i szyjki macicy. Dym papierosowy poddano szczegółowym badaniom i wyodrębniono ponad 40 karcynogenów. Należą do nich nitrozoaminy, wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (np. benzopiren), pochodne fenolu, aminy aromatyczne i wiele, wiele innych. Warto przypomnieć, że równie szkodliwe jak samo palenie jest przebywanie w zadymionym środowisku. Tak więc palacze rujnują nie tylko swoje zdrowie, ale i wszystkich dookoła. Ryzyko zachorowania na nowotwór dla tych, którzy rzucili palenie, dopiero po kilkunastu latach obniża się na tyle, że może być porównywalne z ryzykiem dla niepalących. Szacuje się, że palenie tytoniu jest główną przyczyną około 20% wszystkich zgonów na świecie z powodu choroby nowotworowej.

Dużo substancji rakotwórczych znajduje się także w spalinach samochodowych oraz wyziewach z kominów fabrycznych. Do innych uznanych karcynogenów chemicznych należą: azbest (związany z powstawaniem międzybłoniaka płuc), etionina, uretan, czterochlorek węgla oraz niektóre metale ciężkie, takie jak kobalt, nikiel czy kadm.

Do najbardziej niebezpiecznych czynników fizycznych zalicza się promieniowanie jonizujące (Roentgena, izotopów promieniotwórczych, np. radu czy uranu) i nadfioletowe (słoneczne, lampy kwarcowej). Tragiczne skutki promieniowania jonizującego do dzisiaj możemy obserwować w Japonii, gdzie na nowotwory chorują ludzie, którzy w dzieciństwie znaleźli się w zasięgu wybuchów atomowych w Hiroszimie i Nagasaki. Ten rodzaj promieniowania najczęściej powoduje nowotwory szpiku kostnego i układu limfatycznego. Promieniowanie nadfioletowe przyspiesza starzenie się skóry oraz może powodować jej raka. Promienie UV-A uszkadzają włókna kolagenowe i elastynowe, przez co skóra traci sprężystość i wiotczeje. Efektem końcowym są zmarszczki. Promienie UV-B w sposób trwały uszkadzają komórki skóry. Przykładem są nieznikające przebarwienia po długotrwałym i intensywnym nasłonecznianiu. Nie oznacza to, że mamy całkowicie wystrzegać się słońca. Trzeba po prostu korzystać z niego w sposób umiarkowany i używać kremów z filtrami przeciwsłonecznymi. Należy też zachować zdrowy rozsądek i nie przesadzać z opalaniem w solarium.

Spośród czynników biologicznych na szczególną uwagę zasługują mykotoksyny. Posiadają one silną aktywność biologiczną i są szkodliwe nawet w niewielkich stężeniach. Przykładem mykotoksyn, czyli toksyn pochodzenia grzybiczego, są aflatoksyny produkowane przez niektóre szczepy grzyba Aspergillus flavus. Rosną one na wielu nieprawidłowo przechowywanych produktach żywnościowych oraz paszach i zbożach. Aflatoksyny, które zanieczyszczają paszę dla zwierząt, mogą przedostawać się do mięsa i mleka, a następnie wraz z tym pokarmem do organizmu człowieka. Są jednymi z najsilniejszych karcynogenów wywołujących raka wątroby. Mykotoksyny często występują w wilgotnych mieszkaniach, na płytkach PCV, okładzinach polistyrenowych, lenteksie oraz na niektórych rodzajach farb. Bardzo niebezpieczne są też pleśnie rosnące w doniczkach kwiatowych pod postacią białego nalotu na roślinach. Wszystkie te czynniki mogą być też częstą przyczyną, oprócz nowotworów, chorób alergicznych i chorób płuc.

Zawsze dużo niepokoju budzi możliwość wywołania nowotworu przez wirusy. Tymczasem znamy zaledwie kilka nowotworów, których powstawanie wiąże się z infekcją wirusową. Należą do nich: rak pierwotny wątroby - związany z zakażeniem wirusami zapalenia wątroby typu B i C, chłoniak Burkitta i rak jamy nosowo-gardłowej - związane z wirusem Epsteina-Barra, rak szyjki macicy - związany z wirusami Papilloma i Herpes typu II oraz jedna postać chłoniaka typu T, związana z retrowirusem HTLV I. Wirusy te, aby wywołać chorobę nowotworową, muszą działać przez długi czas, prawdopodobnie w połączeniu z innymi czynnikami.

http://www.poradnia.pl/podstrony/nowotwory.html
Zapisane

anulka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #10 : Wrzesień 27, 2009, 19:55:32 »
Czego unikać podczas leczenia choroby nowotworowej?

W czasie choroby nowotworowej nie należy stosować żadnych ziół (bo wiele z nich działa na cytochrom wątrobowy i przez to zwiększa lub zmniejsza działanie cytostatyków), nie można też jeść czosnku, stosować preparatów multiwitaminowych i żelaza (bo stymulują komórki nowotworowe) /witaminę D mozna/ a w czasie chemii i zaraz po nie można jeść surowych warzyw i owoców (ryzyko "niedomycia"), nic mocno smażonego oraz serów pleśniowych.
« Ostatnia zmiana: Październik 01, 2009, 17:18:12 wysłana przez anulka »
Zapisane

anulka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #11 : Październik 01, 2009, 17:17:40 »
DIETA ANTYRAKOWA

Najbardziej doskonałą bronią w chorobie nowotworowej jest sprawny układ odpornościowy .Limfocyty T i Komórki NK mają możliwośc niszczenia komórek nowotworowych.
Badania naukowe nowotworów wykazały,że materiałem pożywnym dla komórek nowotworów jest glukoza.Natomiast nienasycone kwasy tłuszczowe hamują rozwój raka.
Stosowanie izofflawonoidów z soi ,genisteiny i progesteronu ma skuteczne działanie hamujące rozwój naczyń krwionośnych raka.

Żywność antyrakowa:
brokuły, cebula, por, cukinia, cytrusy,czosnek,jabłka,Jarmuż,kalafior,kapusta,marchew,morele,kwaśne mleko lub jogurt, oliwa z oliwek,ryby,seler,szpinak,winogrona,zielona herbata,soja.

Polecane jest picie soków z warzyw i owoców.Dziennie 0,5-4 szklanek soku.Szczególnie z buraka ,marchwii,selera,rzodkwi.Antyrakowe działanie soku z buraka jest powszechnie znane.
Dr.Krebs odkrył nową witaminę B17 której niedobór w organizmie powoduje raka.
Witamina ta [B17] jest zawarta w prosie ,lnie i pestkach moreli.
Każda molekuła B17 zawiera jedną jednostkę cyjanku belzaldehyd które pokonują raka.
Zatem zdrowe odżywianie ,dużo warzyw i owoców mniej cukru i żywności przetworzonej jest jedną z metod walki z rakiem
Zapisane

anulka

  • Gość
Odp: CHOROBA NOWOTWOROWA
« Odpowiedź #12 : Październik 06, 2009, 20:47:03 »
Ciekawa strona na temat nowotworów dziecięcych zawierająca wszystkie podstawowe informacje. Zostały tu zebrane wszystkie przydatne linki oraz historie chorych dzieci. Niestety, strona w języku angielskim.

http://www.cancerindex.org/ccw/guide2a.htm

Przykładowe tłumaczenie: http://translate.googleusercontent.com/translate_c?hl=pl&sl=en&tl=pl&u=http://www.cancerindex.org/ccw/index.htm&rurl=translate.google.pl&usg=ALkJrhhsDwFEA4MqEUgWN1fhFpMB5geo7w
« Ostatnia zmiana: Październik 06, 2009, 20:48:48 wysłana przez anulka »
Zapisane